Heeft u er wel eens bij stilgestaan dat ........ 

 Samen kunnen hangen met gebitsafwijkingen?   

Het gebit is dus een thema dat ons allemaal aangaat!   

Ribery naar de tandarts

 

Franck Ribery (FC Bayern) kampt dit seizoen met veel blessures. En de Franse spits in Beierse dienst gaat de oorzaak daarvan nu in zijn gebit zoeken.

Dat doet de voetballer op advies van zijn medische staf. Die stelt volgens Voetbal Primeur: "De oorzaak van chronische blessures ligt niet altijd op de plek waar die zich openbaren. Vaak ligt de oorzaak compleet ergens anders, bijvoorbeeld in de kaak."

Ribery heeft de afgelopen maanden last gehad van een geïrriteerde knie, een ontstoken slijmbeurs en een onwillige kuitspier.

 

Spelers keuren op hun gebit

 

Tandproblemen vaak oorzaak van spierblessures

 

DOOR JOHAN VAN BOVEN

 

Nederlandse voetbalclubs moeten tijdens de medische keuring van een nieuwe speler het gebit beter onder de loep nemen. Tand- of kiesproblemen kunnen namelijk spierblessures veroorzaken. Dat zegt (sport)fysiotherapeut en stoorvelddiagnosticus Henny Solleveld.

 

De afgelopen maanden verschenen verschillende berichten dat voetballers een bezoek aan de tandarts brachten, vanwege blessures. Zo vloog Robin van Persie op aanraden van Arsenal-trainer Arsène Wenger naar Parijs om al zijn verstandskiezen te laten trekken. En Bayern München-aanvaller Franck Ribéry werd eergisteren aangeraden een tandarts te bezoeken in verband met zijn kuitblessure.

 

,,In het buitenland is het al enige tijd gebruikelijk’’, zegt Solleveld. ,,In Nederland staat men er conservatiever tegenover. Uit onderzoek blijkt echter dat jonge sporters met verstandskiesproblemen extra blessuregevoelig zijn. Ook komt het voor dat sporters die jarenlang in de top hebben meegedraaid plotseling last krijgen van sluimerende blessures. Als daarvoor geen duidelijk aanwijsbare reden is, moet goed naar de wortels van tanden en kiezen worden gekeken. Als die ontstoken zijn, kunnen ze de oorzaak van de blessures zijn.’’

 

Het geval Van Persie vindt Solleveld een goed voorbeeld van hoe clubs moeten omgaan met hun spelers. ,,Na de chirurgische verwijdering van zijn ‘dwarsliggers’ voelt hij zich nu niet alleen sterker, maar is hij ook gevrijwaard gebleven van spier- en peesblessures, waarvan de oorzaak niet bekend is.  Die hielden hem voorheen regelmatig aan de kant.’’

 

Begin jaren negentig was Luis Aragonés de eerste voetbaltrainer die inzag dat het gebit en spieren met elkaar in verbinding staan. De Spanjaard, in dienst van Sevilla, stuurde aan het begin van het seizoen de gehele selectie naar de tandarts om hun gebit na te laten kijken op ‘stoorveldactiviteiten’.

 

In landen als Spanje, Frankrijk en Italië is de gebitscontrole vijftien jaar later nog altijd onderdeel van de medische keuring bij voetbalclubs. Afgelopen zomer ging de transfer van Aly Cissohko van FC Porto naar AC Milan niet door, omdat het gebit van de Fransman werd afgekeurd door de Italiaanse arts. De kans op blessures achtte hij te groot.

 

Bij de Nederlandse clubs is controle van tanden en kiezen geen vast onderdeel van de medische keuring. ,,We doen dat niet standaard, tenzij er een reden is om te vermoeden dat het gebit van de speler voor problemen zou kunnen zorgen’’, aldus een woordvoerder van Feyenoord.

 

Bij koploper FC Twente is dat niet anders. ,,Tijdens de keuring worden geen foto’s van het gebit gemaakt’’, aldus de persvoorlichter na navraag bij de medische staf. ,,Op de checklist moet de betreffende speler wel aangeven of hij regelmatig naar de tandarts gaat of niet. Onze dokter kan tijdens het gesprek met de speler zien of er sprake is van een goed of slecht gebit. Bij twijfel brengt hij een bezoek aan onze vaste tandarts in Enschede.’’

 

Solleveld vindt dat in Nederland moet worden afgestapt van het conservatieve denken. ,,Dat is in het belang van de clubs zelf, want een geblesseerde speler kost 10.000 tot 25.000 euro per week. Gelukkig komt in België ook steeds meer het besef van het belang van preventief gebitsonderzoek. Wie weet is Nederland het volgende land.’’

 

Dankzij het trekken van zijn vier verstandskiezen heeft Robin van Persie geen last meer van onverklaarbare spierblessures, die hem voorheen regelmatig aan de kant hielden.

 

5 november 2009 

 

Lees meer over onderzoek onder (prof)voetballers klik HIER

 

Relaties gebit, organen en orgaansystemen

 

 
 
 

Rechter bovenkaak

 
1.1  epifyse – nier rechts – blaas – bekken rechts – prostaat - wervels L2 L3 S4 S5 – achterkant knie – voet – heiligbeen – voorhoofdholte – hormonale huishouding – psyche – afweersysteem- lymfe en witte bloedlichaampjes – trombose –halsmusculatuur  | vitamine B6 B3 - Jodium |  
 
1.2  epifyse – nier rechts – blaas – bekken rechts – prostaat - wervels L2 L3 S4 S5 – achterkant knie rechts – voet rechts – heiligbeen – voorhoofdholte rechts – hart - hormonale huishouding – psyche  |vitamine B2 E C |
 
1.3  hart rechts – hypofyse achterkwab – lever - galblaas – wervels Th 9 10 – segment Th 8 9 10 – heup rechts – knie rechts – concentratiezwakte - afweersysteem- lymfe en witte bloedlichaampjes – trombose – infarct – perifere bloedvaten rechts |vitamine C|   
 
 
1.4  thymus - long rechts – dikke darm rechts – wervel C7 C6 C 5  Th4 Th3 L5 L4 – segment C7 C6 C5 Th4 Th3 Th2 L5 L4 – zeefbeen – schouder rechts – hand duimzijde rechts – grote teen rechts – oog rechts – celademhaling – enzymen lever – maag – pancreas –dyspepsie – disbacterie |Vitamine D B2|
 
1.5  thymus - long rechts – dikke darm rechts – wervel C7 C6 C 5  Th4 Th3 L5 L4 – segment C7 C6 C5 Th4 Th3 Th2 L5 L4 – zeefbeen – schouder rechts – hand rechts – grote teen rechts – aderen – peristaltiek – dunne en dikke darm – schildklierfunctie |Vitamine C|
 
1.6  mamma rechts – schildklier – bijschildklier rechts - pancreas – maag – wervel Th12 Th11 L1 – segment Th12 Th11 L1 – knie voorkant rechts – kaak rechts – kaakholte rechts – nier rechts – lever/maag syndroom – uitscheidingsorganen reuma – vorming uraten – hypothalamus – hypofyse – milt – pancreas |Vitamine A|    
 
1.7  mamma rechts – schildklier – bijschildklier rechts - pancreas – maag – wervel Th12 Th11 L1 – segment Th12 Th11 L1 – knie voorkant rechts – kaak rechts – kaakholte rechts – schouder rechts – blaas – epifyse |Vitamine E A|
 
 
1.8  centraal zenuwstelsel – hypofyse – hart – duodenum – psyche – wervel Th1 C7 Th6 Th5 S2 S1 – segment C8 Th 7 Th6 Th5 Th1 S3 S2 S1 – ruggemerg – levensgevoel – hersenen - schouder rechts, elleboog rechts- binnenoor – epilepsie – vegetatieve zenuwstelsel -  cerebrale spasmen – sacroilacaal gewricht rechts |vitamine C| anorexia – psyche – depressiviteit     
 

 

 

Linker bovenkaak

 
2.1  epifyse – nier links – blaas – bekken links - wervels L2 L3 S4 S5 – achterkant knie – voet – heiligbeen – voorhoofdholte – hormonale huishouding – prostaat - psyche – afweersysteem- lymfe en witte bloedlichaampjes – trombose |vitamine E|     
 
2.2  epifyse – nier links – blaas – bekken links - wervels L2 L3 S4 S5 – achterkant knie links – voet links – heiligbeen – voorhoofdholte links – hormonale huishouding – psyche |vitamine E|

 

2.3   hart links – hypofyse achterkwab – lever - galblaas – wervels Th 9 10 – segment Th 8 9 10 – heup links – knie links – prostaat - concentratiezwakte - afweersysteem- lymfe en witte bloedlichaampjes – trombose – infarct – perifere bloedvaten links |vitamine E|  
 
 
2.4   thymus - long links – dikke darm links – wervel C7 C6 C 5  Th4 Th3 L5 L4 – segment C7 C6 C5 Th4 Th3 Th2 L5 L4 – zeefbeen – schouder links – hand duimzijde links – grote teen links – oog links – celademhaling – enzymen lever – maag – pancreas –dyspepsie – disbacterie | vitamine A E C |   
 
 
2.5   thymus - long links – dikke darm links – wervel C7 C6 C 5  Th4 Th3 L5 L4 – segment C7 C6 C5 Th4 Th3 Th2 L5 L4 – zeefbeen – schouder links – hand links – grote teen links – aderen – peristaltiek – dunne en dikke darm – schildklierfunctie |vitamine C|

 

2.6    mamma links – schildklier – bijschildklier links - pancreas – maag – wervel Th12 Th11 L1 – segment Th12 Th11 L1 – knie voorkant links – kaak links  – kaakholte links – nier links – lever/maag syndroom – uitscheidingsorganen reuma – vorming uraten – hypothalamus – hypofyse | vitamine E|   
 
2.7   mamma links  – schildklier – bijschildklier links - pancreas – maag – wervel Th12 Th11 L1 – segment Th12 Th11 L1 – knie voorkant links – kaak links – kaakholte links – schouder links – blaas – epifyse | vitamine A C E |
 
2.8   centraal zenuwstelsel – hypofyse – hart – duodenum – psyche – wervel Th1 C7 Th6 Th5 S2 S1 – segment C8 Th 7 Th6 Th5 Th1 S3 S2 S1 – ruggenmerg – levensgevoel – hersenen - schouder links, elleboog links - binnenoor – epilepsie – vegetatieve zenuwstelsel -  cerebrale spasmen – sacroilacaal gewricht links | vitamine A B12| anorexia – psyche – depressiviteit     
 
 

Linker onderkaak

 
3.1  bijnier links – nier links – blaas – bekken links – urogenitale zone – wervel L2 L3 S3 S4 S5 – segment L2 L3 S3 S4 - os coccygis – knie achterzijde links – sacroilacaal gewricht links – heup links – voet links – been links -voorhoofdholte – baarmoeder – prostaat |vitamine E| spier gluteus medius| 
 
3.2  bijnier links – nier links – blaas – bekken links – urogenitale zone – wervel L2 L3 S3 S4 S5 – segment L2 L3 S3 S4 S2 - os coccygis – knie achterzijde links – sacroilacaal gewricht links – heup links – voet links – voorhoofdholte – baarmoeder – prostaat – bloedcirculatie |vitamine E| adductoren links|
 
 
3.3  hart links – ovarium – testikel – lever- galblaas – wervel Th9 Th10 – segment Th9 Th10 – heup links – voet links – knie links – oog links – long links – kaakgewricht links - perifere bloedvaten links |gluteus maximus| vitamine E|
 
3.4  mamma links – lymfesysteem – maag – milt – wervel Th11 Th12 L1 – segment Th11 Th12 L1 – knie voorkant links – kaak links - kaakholte links – kaakgewricht -  doorbloeding huid – pancreas | Hamstrings|   
 
3.5  mamma links – lymfevaten – maag links – milt – pancreas – wervel Th11 Th12 L1 L2 – segment Th11 Th12 L1 – knie links – kaak links – kaakholte links – heup links – voet links – ligamenten wervelkolom |pectoralis major pars sternalis - hamstrings| vitamine A| 
 
3.6   bloedvaten (arterieel en veneus) – long links – dikke darm links – schouder links – elleboog links – hand radiaal ljnks – voet links – grote teen links – zeefbeen – voorhoofdholte – wervel C5 C6 C7 Th 3 Th 4 L4 L5 – segment C5 C6 C7 Th2 Th3 Th4 L4 L5 – sacroilacaal gewricht links lumbale verwerkolom |gracilis – sartorius |
 
3.7  bloedvaten [arterieel + veneus] – long links – dikke darm links – schouder links – elleboog links – hand radiaal ljnks – voet links – grote teen links – zeefbeen – oor links - voorhoofdholte – wervel C5 C7 C3 L4 – L5 - segment C5 C6 C7 Th2 Th3 Th4 L4 L5 – sacroilacaal gewricht links lumbosacrale verwelkolom – eileider links - migraine -  |gracilis – sartorius |
 
3.8  energiehuishouding – psyche - perifere zenuwstelsel – ileum – ileocoecale zone – hart  links – dunne darm – schouder links – hand ulnair links – voet [plantair links – tenen links – elleboog links – wervel C7 Th1 Th2 Th5 Th 6 S1 S2 – sacroilacaal gewricht links - segment C8 tH1 Th5 Th6 Th7 S1 S2 S3 – hoofdpijn - migraine – neurotrofie bovenste extremiteit links | psoas major – quadriceps |vitamine A C E | depressiviteit |     
 
 

Rechter onderkaak

 
4.1    bijnier rechts – nier rechts – blaas – bekken rechts – urogenitale zone – wervel L3 L2 Co S5 S4 - segment L3 L2 S3 S4 - os coccygis – baarmoeder - knie rechts– sacroilacaal gewricht rechts – heup rechts  - voet rechts – been rechts - voorhoofdholte – prostaat |vitamine E| spier gluteus medius| 
 
4.2   bijnier rechts – nier rechts – blaas – bekken rechts – urogenitale zone – wervel L2 L3 S3 S4 S5 – segment L2 L3 S3 S4 S2 - os coccygis – knie rechts achterzijde - sacroilacaal gewricht rechts – heup rechts - voet rechts – voorhoofdholte – baarmoeder – prostaat – bloedcirculatie |vitamine E| adductoren rechts|
 
4.3   hart rechts – ovarium – testikel – lever- galblaas – wervel Th9 Th10 – segment Th8 Th9 Th10 – heup rechts – voet rechts – knie rechts – oog rechts – long rechts – perifere bloedvaten rechts |gluteus maximus| vitamine E|
 
4.4   mamma rechts -  lymfesysteem – maag – milt – wervel Th11 Th12 L1 – segment Th11 Th12 L1 – knie voorkant rechts – kaakgewricht rechts - kaak rechts - kaakholte rechts - doorbloeding huid – pancreas kop| Hamstrings|   
 
4.5   mamma rechts  – lymfesystem – maag rechts – milt – pancreas – wervel Th11 Th12 L1 L2 – segment Th11 Th12 L1 – knie rechts – kaak rechts – kaakholte rechts – heup rechts - voet rechts – ligamenten wervelkolom – sacroilacaal gewrichtje rechts  |pectoralis major pars sternalis - hamstrings| vitamine A| 
 
4.6   bloedvaten (arterieel en veneus) – long rechts – dikke darm rechts – schouder rechts - elleboog rechts – hand radiaal rechts – voet rechts – grote teen rechts – zeefbeen – voorhoofdholte – wervel C5 C6 C7 Th 3 Th 4 L4 L5 – segment C5 C6 C7 Th2 Th3 Th4 L4 L5 – sacroilacaal gewricht rechts - lumbale verwelkolom |gracilis – sartorius |
 
4.7   bloedvaten [arterieel + veneus] – long rechts – dikke darm rechts– schouder rechts – elleboog rechts – hand radiaal rechts – voet rechts - grote teen rechts – zeefbeen – voorhoofdholte –oor rechts wervel C5 C7 C3 L4 – L5 - segment C5 C6 C7 Th2 Th3 Th4 L4 L5 – sacroilacaal gewricht rechts – bekkenboden – eileider rechts - lumbosacrale verwelkolom – migraine -  |psoas major - gracilis – sartorius | vitamine B D E |
 
4.8   psyche - energiehuishouding – perifere zenuwstelsel – ileum – ileocoecale zone [onderbuik rechts inclusief  appendix] – hart  rechts – dunne darm – schouder rechts – hand ulnair rechts – voet [plantair rechts – tenen rechts – elleboog rechts – wervel C7 Th1 Th2 Th5 Th 6 S1 S2 – sacroilacaal gewricht rechts - segment Th1 C7 C8 Th5 Th6 S2 S3 – hoofdpijn - migraine – neurotrofie bovenste extremiteit rechts | psoas major – quadriceps |vitamine A C E | depressiviteit |    
 

relatie gebit en spieren 

 
bron: David S.Walther
 
Uit: Readers Digest  (blz 58/59)

Onderzoekers bevestigen nu dat er een verband bestaat tussen tandvleesontstekingen en een aantal levensbedreigende ziekten!

Uw mond: een broeinest vol gevaar


Uw beloning voor zorgvuldige mondhygiëne is een stralende glimlach. Wat er in uw mond gebeurt, houdt onomstotelijk verband met uw immuunsysteem en uw totale gezondheid. U twijfelt? U bent niet de enige. Er ligt 20 jaar tussen het eerste onderzoek naar dit verband en de acceptatie door de wetenschap.   

Sindsdien hebben verscheidene onderzoekers echter bevestigd dat er een verband bestaat tussen een aantal ziekten en tandvleesproblemen (ook wel parodontitis genoemd), de meest voorkomende chronische aandoening ter wereld, waaraan 80 procent van de volwassenen op enig moment lijdt. Wanneer tandplaquevormende bacteriën zich onder de tandvleesrand een weg naar beneden werken, ontstaan de tandvleesproblemen.

Stress kan dit proces versnellen, omdat daardoor hormonen vrijkomen die bacteriegroei bevorderen. In eerste instantie hoeven tandvleesproblemen geen klachten te geven, maar na verloop van tijd veroorzaken ze slechte adem, loszittende tanden en gezwollen, makkelijk bloedend tandvlees, met name bij het poetsen van de tanden.

Het doordruppeleffect


In de tandplak kunnen wel meer dan 400 soorten bacteriën voorkomen. Als hier niets aan wordt gedaan, maken deze bacteriën gaatjes tussen het tandvlees en de tanden of kiezen. Na en groeiperiode van acht tot twaalf weken en wanneer de pockets zich uitbreiden tot meer dan drie millimeter onder de tandvleeslijn, orden de bacteriën agressiever en destructiever.

De bacillen zelf of de toxinen die ze afgeven, kunnen dan in de bloedbaan omen, waar ze bijdragen aan verstopte slagaders en het risico van een hartaanval en een herseninfarct kunnen vergroten. Plaque bevat ook soorten bacteriën die de luchtwegen kunnen infecteren, en zo een bacteriële ontsteking kunnen veroorzaken.

Een sterk immuunsysteem zal deze indringers gewoonlijk terugdrijven. Factoren die de weerstand echter verlagen, kunnen zo de weg vrijmaken voor een chronische infectie. Er zijn zelfs aanwijzingen dat tandplak verband houdt met miskramen en vroeggeboorte. Onderzoekers van de Universiteit van Alabama ontdekten dat vrouwen met en tandvleesaandoening een drie tot acht keer hoger risico lopen het leven te schenken aan een te kleine of te vroeg geboren baby. Vermoedelijk komt dat doordat toxinen uit de bacteriën de ontwikkeling van de foetus ongunstig beïnvloeden .

Een andere mogelijkheid is dat ontstekingen stimulerend werken op het vrijkomen van stoffen die de baarmoederhals kunnen verwijden, waardoor de bevalling vroegtijdig inzet. Er kleeft nog een ander gevaar aan tandplak.

Er zijn aanwijzingen dat Helicobacter pylori, de bacterie die de meeste maagzweren veroorzaakt, zijn oorsprong vindt in tandplak en van daaruit in de maag terechtkomt.
(Einde bericht Readers Digest december 2004)

Een andere kijk op diagnostiek


In de volksmond heten onze tanden de 'ivoren wachters'. Van oudsher is het verband tussen het gebit en de rest van het lichaam dus bekend. Maar het mechanisch wereldbeeld waarmee de wetenschappers Galilei, Descartes en Newton vanaf de 16e eeuw de holistisch gerichte filosofieën van Hippocrates en Aristoteles vervingen, is er onder meer de oorzaak van dat de kennis, die er over de verbindingen tussen de verschillende delen van het lichaam bestaat tenslotte verloren is geraakt. De reguliere medische wetenschap met haar -overigens indrukwekkende- specialismen, wortelend in dit reductionistisch model, biedt door haar verlies van in- en overzicht, te vaak beperkte, onbevredigende of soms helemaal geen oplossingen. Dit doet overigens geen afbreuk aan de toenemende kennis en kunde van de technologische, traumatologische en  chirurgische geneeskunde.

Steeds meer wetenschappers, artsen en therapeuten kijken daarom voorbij dit beperkte referentiekader en herontdekken de bestaande interacties van organen en orgaansystemen met het gebit. De algehele toestand van gebit en kaakbot is een belangrijk vertrekpunt in het stellen van de diagnose en het daaruit volgend advies. Voorts worden de onderling interacterende regelsystemen van neurale, humorale en hormonale aard uitgebreid betrokken in de uiteindelijke diagnostiek.

De huidige technologie van de complementaire diagnostische methodieken, stelt ons in staat om in de veelheid van mogelijkheden nog breder en vooral bewuster te diagnosticeren.

Henny A. Solleveld 




De praktijk in de praktijk


Hoe werken wij?


In de praktijk proberen wij de relatie te leggen tussen lichamelijke en psychische klachten en het gebit.

Soms bestaat die relatie niet en heeft het gebit niets van doen met uw klachten. Meestal is er echter wel degelijk een causaal verband. Het zal u dan ook niet verbazen dat de meeste patiënten die ons consulteren voor een kwaal of aandoening wel zelf een vermoeden hebben waar de oorzaak ligt: het gebit. Opvallend vaak is dat vermoeden juist.


Een grondige diagnose


Vaak worden een aantal zaken in een eerste persoonlijk gesprek al duidelijk. Sommige symptomen zijn vrij gemakkelijk herkenbaar. Een heldere, verantwoorde diagnose kan echter alleen gesteld worden als wij over voldoende informatie over uw gebit en uw klachtenbeeld beschikken.

De voornaamste informatiebronnen daarvoor zijn: computergestuurde focale haard- en stoorvelddiagnostiek, foto's van uw gebit, mondstroommetingen en zonodig nader onderzoek van het kaakgewricht en de functies ervan.


Aansluitend advies


Voor een eerste onderzoek naar dentogene haard- en stoorveldactiviteit dienen we, zoals gezegd over recente tandfilms van uw gebit te beschikken (OPG en/of solo detail opnamen).

Vraag uw tandarts om de meest recente opnamen die gemaakt zijn en neem deze mee bij het eerste consult. Indien dat voor het onderzoek nodig is, adviseren wij u stoorveldonderzoek en/of mondstroommetingen en eventueel aanvullende laboratoriumonderzoeken te laten verrichten.

 Kort daarna stellen wij u in een vervolgconsult op de hoogte van de bevindingen. Met uiteraard een daarop afgestemd therapieadvies.


Geen tandartskliniek


Om misverstanden te voorkomen, Praktijk Solleveld is geen tandartskliniek of -praktijk. Wij stellen hier de specifieke diagnose en geven u daarna een therapieadvies en dragen zorg voor de daaraan verbonden begeleiding en/of behandelingen.




Gebit


Dat een ontstoken tand of kies schade aan kan richten is gevoeglijk bekend. Maar ook andere kaakaandoeningen kunnen leiden tot chronischeziekten in andere organen en orgaansystemen. Met name de Duitse arts Dr. E. Adler heeft reeds in de vijftiger jaren van de vorige eeuw gewezen op de schadelijke, irritatieve prikkels die uitgaan van het spongieuze kaakbot tengevolge waarvan uiteindelijk het gehele organisme wordt belast.

Beknopte historische terugblik


Ruim 2500 jaar geleden verklaarde Hippocrates reeds dat ernstige vormen van reuma konden worden genezen door een ontstoken kies of tand te verwijderen. Bijna twee eeuwen geleden merkte de Engelse anatoom en chirurg Dr.Hunter op, dat een neuralgische pijn bij een patiënt verdween na extractie van een element. Soortgelijke ervaringen zijn door talloze andere onderzoekers beschreven. In 1850 noemde Dr.Butzler epileptische insulten, neuralgische pijnsyndromen, gezicht- en gehoorstoringen als gevolg van gebitsaandoeningen. De tandartsen Miller, Kascorowski en Landgraaf voegden er psychogene storingen en aandoeningen van het spijsverteringssysteem aan toe. Allen verklaarden tevens dat er niet per definitie sprake hoeft te zijn van een echt etterend element.

In 1900 stelde de dermatoloog Prof. Dr. Delbanco dat ieder groot ziekenhuis over een tandarts zou moeten beschikken die als specialist m.b.t. haardactiviteit andere medische disciplines van dienst kan zijn bij het lokaliseren van dentogene, pathologische factoren bij chronische ziekten. Begin 20e eeuw deed in Amerika de zogeheten conserverende tandheelkunde haar intrede. Het behoud van de elementen als kauwvlak verdiende prioriteit. Tot op de dag van vandaag is er sprake van conserverende tandheelkunde.

Men plaatst kroon- en brugwerk, vult caviteiten met het toxische amalgaam; wortelkanalen worden afgevuld met stiften; apexresecties worden nog immer uitgevoerd teneinde te trachten het veelal ontstoken, avitale element te behouden. Dr. Ernesto Adler publiceerde in 1973 een van de meest dramatische boeken over focale haard en stoorveldactiviteit uitgaande van het gebit. (Erkrankungen durch Störfelder (Trigeminusbereich)). Sindsdien hebben vele onderzoeken (Voll; Adler; Mastalier; Sollinger; Hopf; et al.) tot belangwekkende resultaten geleid. Men heeft de wisselwerking (vicariatie) tussen organen en orgaansystemen enerzijds en gebit en tonsillen anderzijds aangetoond en in schema gebracht.

 I n de vijftiger jaren werd een haard onder meer door Prof.Dr.Sigmund gedefinieerd als een lokale afwijking, die ver van de directe omgeving, elders in het lichaam, pathologische veranderingen teweeg brengt. Het laatste decennium werd dit begrip op grond van recente ontwikkelingen binnen de celbiologische wetenschap nader ingevuld. Fysiologische en chemische onderzoekingen toonden aan dat de proteolytische afbraak in pulpa en dentinekanaaltjes zeer giftige stoffen zoals mercaptanum en thio-ether produceert (Hiller; Gabelein). Deze stoffen werken niet slechts sensibiliserend/ allergiserend, doch beschadigen ook de lever en het darmweefsel. Thans is bekend dat deze giftige stoffen ernstige immunologische schade berokkenen.

Prof. Pischinger vulde het haardbegrip aan door onderzoeksresultaten te publiceren m.b.t. de vegetatieve- humorale- en hormonale basis van de haardwerking. Münster heeft de specifieke mesenchymale (bindweefsel) componenten gelokaliseerd. Mayer, Türk, Altmann en Weiss leverden het bewijs voor de toxiciteit van dentogene haardwerking op het gehele organisme. Dr. Vill, internist, stelde vast dat, na twaalf jaar intensief stoorveldonderzoek, haardsanering en therapeutische maatregelen m.b.t. regulatiestoringen , onomstotelijk is aangetoond dat in de internistische praktijk nauwelijks een lichte of ernstige ziekte ontstaat of wordt verergerd, die niet door haardactiviteit is geprovoceerd. Hij verklaart: "Het niet onderkennen, herkennen en elimineren van haard- en stoorveldactiviteit, maakt de gebruikelijke therapieën zo ineffectief, dat de patiënt de beste symptomatische behandelingen ten spijt tot een voortdurend lijden worden veroordeeld".

 In de literatuur zijn de aandoeningen die als haardprocessen kunnen fungeren praktisch altijd dezelfde gebleven: Vooral het gebit, kaakholteaandoeningen, de tonsillen en daarnaast, echter zeer afwisselend genoemd door verschillende onderzoekers; chronische appendicitis, darmstoringen, prostatitis en galblaasontstekingen.

Focale haard


Algemeen bekend is dat een pussende tand of kies ernstige schade kan aanrichten. In dergelijke gevallen circuleren de ziekteverwekkers via de bloedbaan door het lichaam en kunnen ze in alle organen /orgaansystemen hun vernietigende werk doen. Omdat men uitgaat van circulerende toxinen noemt men deze haarden: strooihaarden of focale infecties. Het is dan ook duidelijk geworden dat minimale hoeveelheden micro-organismen of microbiele- (afbraak-) producten, vanuit een niet tot klinische verschijnselen aanleiding gevende haard, voldoende zijn om maximale reacties in het organisme te bewerkstelligen!

Miescher en Böhm (1974) hebben dier- experimenteel aangetoond dat symptoomloos verlopende lokale, irritatieve infecten leiden tot bacteriëmie op afstand. Zij druppelden hiertoe bij caviae epiconjuctivaal enkele druppels van een coli-suspensie in. Dit gaf lokaal geen reactie. Evenwel trad een bacteriëmie op welke, hoewel geen ziekteverschijnselen optraden, bleef bestaan. Bij obductie echter konden in verschillende organen als milt, nieren, darmen en lever de toegediende micro-organismen weer worden aangetoond.

Latere onderzoekingen hebben echter uitgewezen dat de werkelijke gang van zaken veel gecompliceerder ligt. De haard ,die een storende werking heeft op afstand in het lichaam, hoeft niet per definitie een pussende haard of anderszins ontstoken te zijn. Men is allengs tot de overtuiging gekomen dat tevens een allergisch mechanisme in het spel is, waarbij de afbraakproducten die vanuit de haard in de bloedbaan komen, als potentiële allergenen moeten worden aangemerkt. Nieuwe, recente, ontwikkelingen binnen de moleculaire celbiologie hebben aangetoond dat de ziekmakende, storende werking verloopt via de extra- cellulaire vloeistof. Hierin eindigen de uitlopers van het neurale-(vegetatieve), het humorale- en het hormonale- systeem.

Dr. J. van Bremen, reumatoloog, heeft in 1942 uitgebreid aandacht besteed aan het ingewikkelde haardproces. Zo beschrijft hij dat het reeds lang bekend is dat bij reumatische ziekten een ontstoken tand, kies of tonsil de gewrichten, spieren en zenuwen kan aantasten of een reeds bestaande aandoening kan verergeren of een nog niet bestaande klacht kan uitlokken.

Naast reumatische aandoeningen kunnen op deze wijze ook andere ziekteprocessen ontstaan , bijv. glomerulonefritis, na verschillende vormen van angina, endocarditis, myocarditis en verder een groot aantal algehele malaiseverschijnselen , die na verwijdering van de haard verdwijnen. Terecht wijst hij er met nadruk op dat het niet de bacterie of het virus zelf is, zoals bij een sepsis, doch de stofwisselingsproducten van endogene- en of exogene- genese die via het Basis Bio- Regulatie Systeem (BBRS) het totale organisme belasten.

Ook Dr.Schlauck (Aken) bericht in die periode over focale haardactiviteit. Hij meent dat bij (reumatoïde) artritis de haarden dienen te worden gezocht in het gebit, tonsillen en bijholten. Deze processen geven niet of nauwelijks lokale klachten, doch op afstand is de vernietigingskracht zeer groot.

Dr.Billings (Mayo Clinic- odontologische sectie) geeft aan, dat bij onderzoek is aangetoond dat door radicale verwijdering van dergelijke haardprocessen het ziektebeeld volledig in remissie gebracht kan worden.



Een focale ontsteking in het gebit kan een algemene ziekte of aandoening veroorzaken


Volgens uit 650 v Chr.daterende Egyptische tafels, die in de ruïnes van Ninive werden aangetroffen, leed de machtige koning Annaper-Essa aan een vreselijke ziekte die bestond uit hevige hoofdpijnen en pijnen in de gewrichten.

In die tijd was hiervoor geen behandeling mogelijk. Toen werden op aanraden van zijn lijfarts alle slechte tanden en kiezen van de koninklijke patient getrokken en als door een wonder, verdwenen onmiddellijk al zijn klachten.

In de 17e eeuw merkte de Franse chirurg Petit op dat tandwolf allerlei kwalen in het hele lichaam kan veroorzaken en dat deze kunnen worden genezen door ontstoken en dode tanden en kiezen te trekken.

Omstreeks 1890 verscheen er een artikel van W.D. Miller, destijds een grootheid in de tandheelkunde, waarin gewezen werd op het feit dat in de mond belangrijke infectiehaarden aanwezig kunnen zijn die chronische ontstekingen in de gewrichten veroorzaken.

Daarna berichtten tal van artsen dat infecties in mond en keel aandoeningen in ver verwijderde organen kunnen veroorzaken. Het is echter de grote verdienste van de Amerikaanse arts Billings dat hij, in een klassiek artikel uit 1912 over focale ontstekingen in verband met gewrichts- en nieraandoeningen, het probleem zo nauwkeurig formuleerde dat het wereldwijd de aandacht trok van medici.

Russel L.Cecil definieert in zijn `Textbook of Medicine`(1943) een focale ontsteking als ´ ´ een gelokaliseerde ontsteking die ziekteverschijnselen veroorzaakt in andere delen van het lichaam en waarbij gewoonlijk geen bacteriën in de bloedbaan zijn aan te tonen´´.

In de laatste druk van het leerboek ‘’Pathology’’ van W.A.D.Anderson wordt de mogelijkheid geopperd ´dat focale ontstekingen de oorzaak kunnen zijn van een verscheidenheid aan symptomen zoals acuut reuma, chronische reumatische gewrichtsaandoeningen, ischias, spierontstekingen, neuralgieën enz. Dikwijls zijn bij zulke ziekten en aandoeningen, ontstoken of dode tanden en kiezen de oorzaak`.

Ondanks het feit dat met regelmaat in de literatuur artikelen verschenen waarin bijvoorbeeld verslag werd gedaan van de relatie tussen mondbacteriën en hart- en vaatziekten, reumatische afwijkingen en oogaandoeningen alsmede auto-immuunziekten, raakte langzamerhand de hypothese van de focale infectie in diskrediet. De moeilijke verbanden tussen ontstekingsprocessen *  in de mond en afwijkingen elders in het lichaam vormden wel steeds een onderwerp van discussie.

Nu, ruim honderdvijftig jaar na de publicaties van Miller, en de toegenomen kennis op het gebied van de immunologie, blijkt een hernieuwde belangstelling voor het fenomeen. De toename van kennis en nieuwe inzichten over de werking van weerstandsfactoren en de verbeterde onderzoeksmogelijkheden op dat terrein, maken dat infectiehaarden in de mond wederom een boeiend studieobject vormen.

De bacteriegiften, die door de dood van micro-organismen ontstaan tengevolge van ontstoken kaakbot of avitale (endobehandelde-) tanden of kiezen en bijvoorbeeld pocketvorming, noemt men endotoxinen. Behalve dat lokale ontstekingsmediatoren worden gevormd, zoals pro-inflammatoire cytokinen en prostaglandinen, worden deze, samen met voornoemde endotoxinen, via de bloed- en lymfesystemen in het gehele lichaam verspreid.

Dat men bij dergelijke chronische focale haardactivteit geen ontstekingsactiviteit in het bloed kan aantonen, wijt men thans aan de structuur van de ontstekingsbarricade rondom de ziektekiemen. Deze zijn van dien aard dat de permanente endotoxinenstroom telkens maar enkele van hen of kleine hoeveelheden van hun vergiften in de bloedbaan afgeeft.

Dit voorkomt een uitgebreide invasie in het bloed met daarin aantoonbare, levende, bacteriën en kan daardoor het verloop van de ziekte steeds (tijdelijk) wijzigen. Het gevolg is wel dat een en ander leidt tot een cascade van reacties in de afweersystemen en dat juist dit feit de schakel is naar de ´gevolgen op afstand´, met andere woorden: reacties elders in het lichaam.

Dit wordt door wetenschappelijk ondersteund omdat uit meerdere onderzoeken is gebleken dat ook sprake is van aanpassingsstoringen (in dit geval te wijten aan onvoldoende aanpassing van het organisme aan de binnengedrongen bacteriën) van neurale- humorale- en hormonale regelsystemen.

Door inadequate antigeen - antilichaamreactie is ook een allergische component niet uit te sluiten. Zo is bijvoorbeeld het bewijs geleverd dat bij mensen die reeds licht ontstoken vaatwanden van hart en hersenen hebben, deze ontstekingen worden verergerd door de chronische ontstekingen van tanden en kiezen. Met als uiteindelijk gevolg een vergrote kans op hart- en herseninfarcten.

Blijkens recente onderzoeken is de dentogene haardactiviteit de grootste veroorzaker van (neuro-)humorale- endocriene- en allergiserende storingen. Thans lijkt de tijd rijp om de oude, verworpen, theorieën uit het verleden nieuw leven in te blazen.

Gezien de hoeveelheid dollars die door Amerikaanse subsidieverstrekkers aan dit onderwerp worden gefourneerd, is het zeer waarschijnlijk dat de komende jaren nog veel over de relatie tussen ontstekingen van mondslijmvlies en/of kaakbot en het optreden van algehele ziekteverschijnselen zal worden gepubliceerd.

(Bewerkte auteurs H. Seyle ; M.A.J. Eijkman, J.v.Breemen)


 * De expert van de tandheelkundige trepanatietechniek volgens Rost & Turk is thans tandarts W.Proot te Brugge (B). 



Wortelkanaalbehandelingen


Uit meerdere wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat wortelkanaalbehandelingen in een tand of kies kunnen leiden tot ziekten elders in het lichaam. Met name reuma, multiple sclerose en orthopedische ziekten vinden veelal hun oorsprong in worteldode tanden en kiezen. Ook weefselbeschadigende ziekten zoals kanker, alsmede allergische reacties, kunnen het gevolg zijn van dergelijke tandheelkundige behandelingen.

In tegenstelling tot vroeger, toen men en ontstoken tand of kies gewoonweg trok, deed begin deze eeuw de zogeheten conserverende tandheelkunde haar intrede. Hierbij stond behoud van het gebit voorop. Omdat het trekken van tanden en kiezen niet meer populair was, namen nieuwe technieken, waaronder de zenuw- of wortelkanaalbehandeling, een centrale plaats in.

Als een tand of kies ontstoken is, zal de tandarts dan ook snel overgaan tot een wortelkanaalbehandeling. Hierbij wordt het zenuwkanaal uitgeboord en afgesloten met lichaamsvreemd materiaal. Men spreekt dan over een ¨ worteldode¨ tand of kies. Tot op heden ging men ervan uit dat een dergelijke behandeling geen nadelige invloed had.

Toch is al lang bekend dat een ¨dode¨ tand of kies giftige stoffen (o.a. mercaptanum en thio-ether) produceert, die via het kaakbot door het hele lichaam worden verspreid. De uiteenlopende manieren waarop mensen reageren op micro-organismen, hun afbraakproducten en antigenen wordt te weinig onderkend. Dit wordt gesteld door Prof. Dr. S. K.Thoden van Velzen (tandarts), Prof. Dr. L.Abraham-Inpijn (Internist en Dr. W. R. Moorer (microbioloog).

Men dient zich er meer en meer bewust van te zijn dat de eigenschappen van de multiple micro-organismen enerzijds en het afweersysteem van de individuele patiënten anderzijds, leiden tot grote verschillen in wisselwerking tussen aanval en verdediging. Dit betekent dat er een grote variatie in ziektebeelden kan ontstaan (Thoden van Velzen, Abraham-Inpijn, W.R.Moorer, Hiller, Gabelein, Schlauck, et.al. ).

De Amsterdamse onderzoekers stellen verder vast dat sommige organen in het lichaam door hun vaatstructuur als het ware zijn voorbestemd voor beschadiging van in het bloed circulerende immuuncomplexen. Vooral nieren, kleine slagaders, huid, longen, gewrichten en ook ogen (denk hierbij bijvoorbeeld aan iritis reumatica) zijn gevoelig voor letsel door deze verbindingen afkomstig van een focus uit het gebit .

Zo is het ook onomstotelijk en wetenschappelijk bewezen dat mondbacteriën bekend zijn om hun hechtvermogen aan de wand van cellen of aan andere oppervlakten. Aangetoond is immers dat bijvoorbeeld mondbacteriën zoals de S. Mutans en S. Sanguis zich op de hartkleppen kunnen koloniseren en als zodanig een subacute endocarditis veroorzaken (Miescher, Bohm, Thoden van Velzen, Abraham-Inpijn, W.R.Moorer, Hiller, Gabelein, Schlauck, et.al. ).

De auteurs stellen ook vast dat bijvoorbeeld tandplaque en de dode inhoud van een wortelkanaal aantoonbare hoeveelheden endotoxinen bevatten. Voorts dat zij duidelijke aanwijzingen hebben dat onbegrepen aandoeningen zoals zenuwpijnen (neuralgieën, lichte verlammingen in het gezicht, koorts en disfunctie van witte bloedcellen moeten worden toegeschreven aan de werking van een of meerdere toxinen van een haard in de mond (Geknars van tanden – blz.147, M.A.J. Eijkman).

Belangwekkend voorbeeld is ook het onderzoek van Weston Price (Meinig Georg E.Root Canal Cover Up Exposed. Bion Publishing USA, ISBN: 0-945196-14-8), dat is uitgevoerd onder auspiciën van het ¨Research Institute¨ van de American Dental Association.

Worteldode kiezen van patiënten werden onder de huid van konijnen geïmplanteerd. De patiënten hadden klachten van reumatische aard, hartklepontstekingen, maagzweren, blaas- en nierontstekingen, gynaecologische klachten, oog- en leverziekten en afwijkingen aan het zenuwstelsel.

Het bijzondere was dat patiënten, na verwijdering van de dode tand of kies, vaak opknapten, maar nog frappanter was het feit dat de konijnen dezelfde ziekten als van de patiënt ontwikkelden. De worteldode kies moet dus worden gezien als de veroorzaker van de ziekte of aandoening en kan deze dus overbrengen.

Geconcludeerd kan worden dat chronische ontstekingen (focale infecties) elders in het lichaam ziekten kunnen veroorzaken. In het hoofdgebied is de belangrijkste zetel van deze haarden het gebit. Dit betekent dat elke tand met een niet-vitale pulpa verdacht is en dat ook paradontale ontstekingen kunnen fungeren als infectiebronnen



Protocol for removal of a (root filled) tooth



 It is believed by some dentists that the use of antibiotics may convert the osteoblasts back into osteocytes, leaving a cap of bone over the socket area; but the internal portion may not heal and years later may be found an empty socket (restostitis) , lined by the deleterious effects of the autoimmune process.

In view of the problems of cavitations, it is suggested that dentists and oral surgeons who remove teeth, adopt the following protocol that has been used successfully since 1990 in the United States. After the tooth has been removed, slow speed drilling (with a number 8) round burr is used to remove one millimeter of the entire bony socket including the apex area.

The purpose of this procedure is to remove the peridontal ligament and the first millimeter of bone, as they are usually infected with bacteria and the toxins that live in the dentin tubules. The peridontal ligament is always infected and most of the time the adjected bone is likewise diseased. While this procedure is being done, irrigate the socket with a solution of water + Ozon via a Monojet 412, 12 cc syringe. This syringe has a curved plastic tip and is very handy in carrying out the procedure. Two or three syringes of the mentioned solution may be needed.

 In cutting the bone, not only are the toxins removed, but the bone is 'perturbed'. This perturbation of the bone stimulates a change of osteocytes to osteoblasts cells. After the socket has been cut, it shoud be filled with a non-vasoconstrictor local anesthetic. Allow the liquid local anesthetic to set for about thirty seconds.

Next, suction should be applied gently to the socket area so that the majority of the anesthetic is removed, but there is still a substantial coating of the anesthetic over the bony interior. This further perturbs the bone cells to encourage osteoblastic action and the bone healing.

Then for four or five five weeks, once a week inject the operated zone with a non-vasoconstrictor local anesthetic after Laser 10 Hz application during 4 minutes. When this protocol is followed the tooth socket usually heals much more rapidly, with less bleeding and pain.

The procedures provided in this protocol should be used by dentists or physicians in order to assure that patients, having infected teeth removed, will also have all adjoining infected tissue removed thereby facilitating full return to health.

The procedures provided in this protocol may be copied by readers.


Bewerkte bron: Root Canal Cover Up - Meinig - USA.




Röntgen Diagnose Service (RDS)



Uit talloze onderzoeken is gebleken dat storingen in het gebit kunnen leiden tot chronische ziekten en aandoeningen.

Voorbeelden van dergelijke storingen zijn onder meer: steeds terugkerende ontstekingen, wortelkanaalbehandelingen van kiezen of tanden, parodontitis, wortelresten in de (tandeloze-)kaak, restontstekingen, status na apexresecties, in het bot gelegen tanden of kiezen (bijv. verstandskiezen) etc.

Maar ook meerdere stift- en vulmaterialen in het gebit en/of amalgaamvullingen worden als zodanig aangemerkt. Behalve reumatische- en allergische klachten, zijn ziekten van interne organen en orgaansystemen alsmede psychogene- en hormonale aandoeningen als gevolg van haard- en stoorveldactiviteit, uitgaande van het gebit, ruim beschreven in de literatuur.

Een gebitshaard geeft lokaal niet of nauwelijks klachten maar belast juist op afstand meerdere organen en orgaansystemen. Een dergelijke belasting berust op twee principes:


Het ´neurologische´ (divergentie-) principe:


hierbij zendt de gebitshaard ziekmakende prikkels uit die het neuro (vegetatieve-) netwerk belasten waardoor steeds meer nervale strukturen worden ingeschakeld tengevolge waarvan elders in het lichaam ziekten kunnen ontstaan.

Het ´focal infection´ principe:


Bij elke dentogene haard- en stoorveldactiviteit, komen schadelijke stoffen vrij. Men noemt dit (endogene-) toxinen. Deze toxinen verspreiden zich via het bloed- en lymfesysteem door het gehele lichaam waardoor de functies van het afweermechanisme telkens op de proef worden gesteld.

Uit oude en zeer  recente onderzoeken is gebleken dat juist deze toxinen verantwoordelijk zijn voor verstoringen van het afweersysteem tengevolge waarvan elders in het lichaam, vele ziekten en aandoeningen kunnen ontstaan.
Heeft U het vermoeden dat een gebitshaard een rol speelt in Uw klachtenbeeld of heeft een tandheelkundige ingreep geleid tot het ontstaan van Uw ziekte of er juist voor gezorgd dat de klachten zijn verergerd, dan wel worden onderhouden, dan kunt U gebruik maken van de Röntgen Diagnose Service (RDS)


Hoe gaat u te werk?


Om tot een juiste diagnose te kunnen komen dient U van Uw gebit recente solo-tandfilms of een OPG. Let op: Deze röntgenfoto's moeten goed contrastrijk zijn en haarscherp!

Het is raadzaam Uw tandarts te verzoeken om de opnamen te vervaardigen met behulp van een RINN-constructie. Indien de opnamen niet aan deze eisen voldoen is de beschouwing op dentogene haard- en stoorveldactiviteit haast onmogelijk.

Naast het opzenden van de röntgenfoto's dient tevens het bijgevoegde aanvraagformulier volledig ingevuld te worden meegestuurd.

Mocht uw tandarts uitsluitend beschikken over digitale mogelijkheden, is het mogelijk deze rechtstreeks op te zenden naar info@praktijksolleveld.nl

In tegenstelling tot de ‘ouderwetse’ analoge tandfilms, kan het zich in voorkomende gevallen voordoen dat de opname niet of niet geheel geschikt is voor minutieuze beschouwing op haardactiviteit.

Na beschouwing van de tandfilms ontvangt U de opnamen retour met onze bevindingen en een beknopt behandelingsadvies. Voorts wordt in een schema aangegeven met welke organen en orgaansystemen de storende kies of tand interacteert.

Vanzelfsprekend dient te worden aangemerkt dat een dergelijke service slechts bedoeld is voor het lokaliseren van röntgenologisch aanwijsbare haard- en stoorveldactiviteit, uitgaande van het gebit.

Voor uitgebreid, computergestuurd stoorveldonderzoek en/of mondstroommetingen en aanvullende laboratoriumonderzoeken, is het maken van een afspraak noodzakelijk. Uitgebreide informatie met betrekking tot dergelijke onderzoeken, kunt U gratis aanvragen!


Wijze van betaling


Indien U gebruik maakt van deze RÖNTGEN - DIAGNOSE - SERVICE, ontvangt U bij het verslag van de bevindingen een declaratie ten bedrage van € 65,--  Dit zijn de kosten voor beschouwing, uitgebreid advies en retourzending. Dit bedrag geldt voor de diagnose en advies van maximaal 1 röntgenstatus van een volledig gebit of 1 OPG van één persoon.




Aanvraagformulier RDS


Ondergetekende,

Naam: ........................................ M/V
Geboortedatum: ......-......-........

Adres: ........................................
Postcode: ............ ......
Woonplaats: ........................................

wenst gebruik te maken van de RÖNTGEN-DIAGNOSE-SERVICE en zendt bijgevoegd .... recente röntgenfoto(s) van zijn/haar gebit.

Korte beschrijving klachtenbeeld (zonodig vervolgen op achterzijde): ................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................

Diagnose (tand)arts(en)/specialist(en) (zo mogelijk kopieën van bevindingen bijvoegen): ................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................

Tandheelkundige gegevens (zonodig kunt u uw tandarts verzoeken deze gegevens in te vullen):

Heeft u zenuwbehandelingen gehad?
Nee / Ja, aan de elementen: ..............................................

Welk (stift)materiaal is gebruikt om het zenuwkanaal op te vullen? ..........................................................

Heeft U één of meer apexresecties ondergaan?
Nee / Ja, aan de elementen: .....................................................

Is de apex afgesloten met amalgaam?
Nee / Ja / Weet niet 


Zijn uw verstandskiezen (chirurgisch) verwijderd?
Nee / Ja,
1.8 (rechts boven)
2.8 (links boven)
3.8 (links onder)
4.8 (rechts onder)

Heeft u amalgaamvullingen in de mond?
Nee / Ja

Heeft u andere metalen (kroon-en brugwerk) in de mond?
Nee / Ja, nl:...........................................

Weet U van welke legering(en) uw kroon- of brugwerk is vervaardigd?
Nee / Ja, nl:...........................................

Heeft u ook locale klachten in de mond?
Nee / Ja,
Pijn Zwelling
'Pus' Metaalsmaak
Branderig gevoel
Anders, nl:...........................................

Heeft u last van paradontose/paradontitis?
Nee Ja, behandeling:...........................................

Heeft u operaties aan kaak of gebit ondergaan?
Nee Ja, nl:...........................................

Bent u bekend met bruxisme (tandenknarsen)?
Nee / Ja, 
Bent of wordt u hiervoor behandeld?
Nee / Ja, behandeling bestond uit:.................................

Bent u behandeld door een tandarts/gnatholoog voor kaakgewrichtproblemen?
Nee / Ja, behandeling bestond uit:.................................

Heeft u een prothese in de mond?
Nee Ja,
Volledige prothese / boven/ onder/ gedeeltelijke prothese
Frame boven / onder

Heeft u implantaten in de kaak?
Nee / Ja
Bovenkaak (aantal):........... -
Onderkaak (aantal):...........
Complicaties?
Nee Ja, nl:.......................

Overige operaties (gaarne in volgorde aangeven): ...................................... ...................................... ...................................... ......................................

Bent u allergisch?
Nee Ja, voor:.......................

Welke ziekten (behalve kinderziekten) heeft u doorgemaakt? ...................................... ...................................... ...................................... ......................................

Overige relevante informatie: ................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................ Datum van inzending: ........................
Plaats: ........................

Handtekening: ..........................................

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

 

De wortel van het probleem

Door Dr. Keith Scott-Mumby

Aan het begin van de twintigste eeuw waren tand- en kaakinfecties de grootste risicofactoren voor het overlijden aan een hartziekte. Een enkel ongezonde tand of kies kon een vroege dood betekenen ten gevolge van subacute bacteriële endocarditis, trombose van een sinus cavernosus en hersenabcessen.

En wat denkt u, dat nu, ruim honderd jaar later een van de grootste voorspellende factoren is voor het overlijden aan een hartziekte? Tandaandoeningen of veeleer tandvleesaandoeningen. Deze risicofactor is net zo belangrijk bij het bepalen of we vroegtijdig overlijden als roken, zwaarlijvigheid, hoge bloeddruk of hartaandoeningen in de familie (1).

Waarom is er wat in onze mond gebeurt zo gevaarlijk? De holtes waar onze tanden en kiezen in zitten, zijn een soort supersnelweg voor ziekteverwekkers. Ze gaan direct naar de botten en de bloedsomloop. Een tandabces is een soort osteomyelitis oftewel een bacteriële botinfectie. De bacteriën migreren snel naar andere delen van het lichaam en vormen daar septische plekken.

Deze situatie wordt er door de techniek van wortelkanaalbehandelingen en het plaatsen van kronen niet bepaald beter op. Door kroonwerk zien de tanden of kiezen er misschien beter uit, maar de metalen doen eigenlijk niet meer dan een etterende, geïnfecteerde holte aan het zicht onttrekken, die kan exploderen als het immuunsysteem verzwakt is.

De inmiddels overleden professor in de neurologie van het Karolinska Insitute in Stockholm, Patrick Stortebecker, deed in de jaren zestig van de vorige eeuw een aantal experimenten die zeer onthullend zijn. Hij injecteerde botranden van tanden en kiezen met een voor röntgenstralen ondoordringbare kleurstof en maakte vervolgens röntgenfoto’s van de schedel. Aangezien de meeste bloedvaten in het hoofd geen controleklepjes hebben, kan het bloed zowel heen als terugstromen en de kleurstof verscheen over de hele schedel, ver van de oorspronkelijke geïnjecteerde tand of kies (2).

Als die tand of kies geïnfecteerd was, hadden de resultaten vrij dramatisch kunnen zijn., De bacteriële gifstoffen zouden naar de schedel zijn getransporteerd en hadden daar een infectie veroorzaakt. Stortebecker noemde zelfs ook het risico van trombose van de sinus cavernosus (een groot veneus reservoir in de hersenstam) en ettervorming. Als er in de sinus cavernosus een stolsel zou worden gevormd en er pus in zou komen, dan zouden een zware meningitis en hersenabcessen onvermijdelijk zijn.

Stortebecker kwam met een ander ziektemodel dat zeer overtuigend is. Hij veronderstelde dat wat hij had gevonden de voornaamste factor voor de ontwikkeling voor Multiple Sclerose was. Door zeer intensief onderzoek was hij in staat aan te tonen, dat de demyeliniseringsplaques dicht in de buurt van bloedvaten lagen (3). Deze belangrijke link had nog niemand gelegd. Stortebecker speculeerde dat de terugvloeidruk op bloedvaten de toxische stoffen naar de hersenen transporteert, waardoor plaatselijke ontsteking en verlies van het myeline optrad. Bijzonder overtuigend was het feit dat MS-patiënten met een optische neuritis (hetgeen tot blindheid leidt) over het algemeen een slecht gebit hadden en tevens ontstekingsplaques in de hersenen, terwijl MS-patiënten met zwakke benen of paralyse, demyelinisatieplaques in het ruggenmerg en ontstekingsplekken in het bekken of lager hadden.

Helaas leeft Stortebecker niet meer en afgezien van een klein aantal artsen, negeert de medische wereld zijn werk volledig. Artsen zeggen dat het een tandheelkundig probleem is en dat zij er niets mee kunnen – weer een treurig voorbeeld van hoe de verdergaande specialisaties, de geneeskunde ineffectief maken.

De problemen die door infecties worden veroorzaakt, worden er door de moderne tandheelkundige methoden niet beter op. Onderzoek van Ralph Turk en Fritz Kronner uit Duitsland heeft aangetoond dat zelfs het boren in een tand ernstige energiestoringen kan veroorzaken (4). Turk beschrijft de moderne tandturbinerotor als een soort tijdbom en beweert dat diens schadelijke intensiteit door de grote meerderheid van de tandartsen volledig over het hoofd wordt gezien. Er zijn veel potentiële oorzaken, niet in de laatste plaats het feit dat de temperatuur in de tand (ondanks de waterkoeling) binnen een paar seconden boren, met tien graden kan stijgen.

In biologische termen is de tand of kies dan als het ware gekookt. Deze denaturatie beschadigt de tand en diens vermogen om bacteriële aanvallen te weerstaan. In meer dan 600 bestudeerde gevallen was telkens te zien dat  binnen twee jaar nadat een tand met een hogesnelheidsboor was behandeld een aan die tand focale botinfectie optrad.

Het grootste gedeelte van de tandheelkunde is toxisch. De moderne methoden vereisen, metalen, plastic, keramiek en prothesen van allerlei soorten materiaal. Het grootste deel van dit materiaal is schadelijk voor het lichaam en put het immuunsysteem voor een deel uit. Het is daarom ook een belangrijke bijdragende factor aan chronische vermoeidheid en een slechte gezondheid.

In het kader van datgene wat wij inmiddels ook weten over allergieën, kunnen wij mensen alleen maar aanraden om te proberen tandproblemen zoveel mogelijk te vermijden. Een goede voeding en een passende tandhygiëne kunnen ook in dit tijdperk van antibiotica levensreddend zijn.

Wat het boren betreft is het wel mogelijk de schade te beperken door voor, tijdens en na de tandheelkundige behandeling antitoxische maatregelen te nemen. Als voorbeeld kunnen onder meer vitamine C, actieve kool (om toxines te absorberen), immuundrainageverbindingen een belangrijke rol spelen bij een versnelde verwijdering van toxische stoffen uit het lichaam.

Elke goede homeopaat of natuurgeneeskundige is bekend met zulke drainagetechnieken en zal in staat zijn u de meest geschikte behandeling aan te bieden.


Dit stuk is integraal overgenomen uit:

MD Wat artsen je niet vertellen; nr 16, jaargang 5; nr 9, 2003.


1. Ann Periodontol, 1998; 3: p. 127-41.
2. Stortebecker P., Dental caries as a cause of nervous disorders, Orlando, Fl. Bio-probe 1986; p.34.
3. Stortebecker P., ibid, p.116.
4. Turk R., Iatrogenic damage due toe high-speed drilling; lecture Princeton Bio Centre, New Yersey, 13 juni 1981