Tandmetalen

Metalen in het menselijk lichaam kunnen een allergie veroorzaken. Zo komt een nikkelallergie veel voor. Nikkel is een bestanddeel van roestvast staal en komt ook voor in kronen en bruggen, frames maar ook in stents voor vernauwde kransslagaders, kunstknieën en in metalen chips op lekkende bloedvaten.

Nikkel mag volgens de Warenwet geen bestanddeel meer zijn van oorbellen, kettingen, drukknopen en piercings. Toch zit het – vreemd genoeg – nog wel volop in medische hulpmiddelen, kroon- en brugwerk en orthodontische materialen.  De mensen die een nikkelallergie hebben, zijn in vele gevallen ook allergisch voor de amalgaamvullingen of kronen waaronder nog amalgaamdelen zijn achtergebleven. Tandheelkundige legeringen die worden gebruikt voor kronen, bruggen en dergelijke, kunnen bestaan uit een lange lijst van, veelal toxische metalen: goud, platina, zilver (!), palladium (!), tin(!) , zink(!), gallium (!), titanium, chroom(!), nikkel(!), kobalt (!), kwik(!), vanadium, koper (!), etc.

Er blijkt ook een groeiend aantal patiënten dat zijn of haar ziekte in verband brengt met bijvoorbeeld kwik dat vrijkomt uit amalgaamvullingen. Ook gebeurt het regelmatig dat patiënten in toenemende mate hun ziekteverschijnselen of klachten toeschrijven of zelfs direct kunnen relateren aan tandheelkundige restauraties. Enige dagen of weken na een tandheelkundige behandeling treden de eerste ziekteverschijnselen op.

Bekijkt u dit filmpje eens over het vrijkomen van kwik uit uw amalgaamvullingen!

Please accept preferences, statistics, marketing cookies to watch this video.

Orthodontisch (fixatie-)materiaal

Met referte aan onderzoek van Prof.Dr. med.dent. Jacob Wirz ¹

Orthodontische apparatuur en materialen bestaan overwegend uit roestvrij (nikkelhoudend) staal. Voor de in de orthodontie gebruikte frames, brackets, veren, schroeven, etc. worden in het algemeen van één van de navolgende materialen gebruikt:

  • V2A staal bevat hoofdzakelijk: Fe, Cr, Ni en Si
  • V4A staal bevat hoofdzakelijk: Fe, Cr, Ni, Mo en Si
  • TiNi- legering bevat: Ti en Ni

Deze materialen bevatten dus allemaal nikkel, een metaal dat reeds bij de geringste corrosie vrij komt en zeer toxisch is. Lokaal-toxische reacties ten gevolge van nikkel zijn soms gedurende de behandeling mogelijk, maar zelfs jaren later is een optredende allergie niet ondenkbaar.

Uit de In-Vivo en In-Vitrotesten, zoals uitgevoerd in het onderzoek door Wirz, blijkt dat vernikkelde legeringen in de mondholte een geringe corrosieresistente eigenschap bezitten, zodat een aanzienlijke hoeveelheid nikkelionen vrijkomt.

De nog steeds toenemende aantallen van nikkelallergieën, in het bijzonder bij vrouwen en door het hoge aantal orthodontische behandelingen bij de tegenwoordige jeugd, rechtvaardigt dan ook meer aandacht voor de in de orthodontie gebruikte materialen. Het idee, dat orthodontische materialen slechts voor een beperkte tijd in de mond aanwezig zijn, kan in deze tijd van de biologische tandheelkunde niet meer als excuus worden gebruikt. Tekenen van onvoldoende corrosiebestendigheid van voornoemde orthodontische fixaties, worden meestal ontkent of gebagatelliseerd.

Hoewel bij orthodontische behandelingen in de regel weinig primaire allergieën aangetroffen worden, bestaat toch de mogelijkheid dat na een orthodontische behandeling pas een jaar later een optredende nikkelallergie of toxiciteit geïnitieerd wordt.

Het is de laatste jaren zeer gebruikelijk, dat na een orthodontische behandeling het bovenfront en/of het onderfront voor een langdurige retentie met een metalen draad wordt gefixeerd. Deze fixatiedraden zijn dus een voortdurende afgiftebron van Ni-ionen. Om een sensibilisatie te voorkomen is het zeer raadzaam om geen metalen draad daarvoor te gebruiken, maar een van kunststof.

Of wellicht nog beter om helemaal geen fixaties toe te staan in verband met de permanente trek- en drukkrachten die door de geforceerde dwangstand van de tanden of kiezen (men zet iets vast terwijl het functioneel en fysiologisch beweeglijk moet zijn), worden overgebracht via de peridentale ligamenten die op hun beurt weer afferente (neurologische) prikkels naar de hersenen sturen met als uiteindelijk gevolg een veranderde output naar organen en orgaansystemen. Dit zou kunnen verklaren waarom sommige patiënten klachten ontwikkelen van meestal neurovegetatieve aard, waarvan men de oorzaak kan niet objectiveren. Durft u niet zonder orthodontische fixatie, dan lijkt een Invisaline nachtschildje een goed alternatief.

Mundbestandigheit von Kiefer Orthopeadischen Apparaturen und Geräten | Quintessenz 48, 4, 545-554 (1997)

Heeft u vragen of wilt u een afspraak maken?